سوژه این شماره از کتاب هفته، کتاب «من پیش از تو»، نوشته «جوجو
مویز» است که «مریم فتاحی» آن را به فارسی ترجمه کرده و در قالب 536 صفحه، در انتشارات «آموت» با بهای 51 هزار
تومان به چاپ رسیده است.

 

او که بسیار مأیوس شده، به سفارش دوست ورزشکارش «پاتریک» به
مرکز کاریابی می‌ رود. از آنجا او پیشنهاد مصاحبه برای سرپرستی فردی بالغ اما
معلول را می ‌پذیرد. او مرد جوانی به نام «ویل ترینر» و از طبقه بالای جامعه است.
او روزگاری فردی بسیار پرجنب و جوش با آرزوهای بزرگ بوده، اما به علت تصادف با
موتورسیکلت فلج شده و تمام وقت بر روی صندلی چرخ‌دار (ویلچر) نشسته و تمایل خود را
برای زندگی از دست داده است. مادر ویل، «کامیلا» به خوبی می ‌داند چگونه اوضاع را
مدیریت کند تا روزی که او برای پایان دادن به نابسامانی‌ های فرزندش، دختری شاد،
سرزنده‌ و با احساس که همان لوئیزا است را استخدام می ‌کند.

نویسنده با هوش سرشارش در دام عاشقانه‌ های کلاسیک گرفتار
نشده و بیشتر به دنبال نمایش و تأکید بر ویژگی ‌های مهم زندگی است. این کتاب به ما
می ‌آموزد که چگونه زندگی را به چالش بکشیم و کجا باید داستانی عاشقانه و شیرین را
در پس ‌زمینه‌ای از رویدادهای آموزنده زندگی، نه با صدایی بلند و نه خیلی محو شده
در عشقی خوش ‌بینانه دید. اگر شما به دنبال رمانی واقع ‌بینانه هستید و نمی خواهید
تنها سرانجام عشق را ببینید، باید به دوردست‌ها خیره شوید، جایی که داستان لوئیزا
و ویل می ‌خواهد تصوری پایدار در ذهن خواننده ایجاد کند.

جوجو مویز، رمان من پیش از تو را بسیار روان نوشته است و با
احساسات عمیق از سر آگاهی خواننده را متحول می ‌کند. گفتگوها در کتاب خنده ‌دار،
جذاب و آزاد است. داستان دوستی بین لوئیزا کلارک و ویل ترینر از دل دعواها،
ناسازگاری ‌ها و سوء تفاهمات بیرون می ‌آید.

برشی از کتاب:

رهبر گروه، قدمی به جلو برداشت، دو بار روی میز زد و سکوتی
فراگیر پخش شد. من سکون را حس کردم، تالار کنفرانس سرزنده و منتظر شروع بود. سپس
او چوبش را پایین آورد ناگهان صدای خالص شنیده شد. صدا را مثل یک چیز فیزیکی حس می‌
کردم؛ فقط با گوش ‌هایم صدا را نمی‌ شنیدم. تمام وجودم را می‌ گرفت، اطرافم را پر
می‌ کرد. تمام احساساتم را مرتعش می ‌کرد. پوستم سوزن می‌ شد و دست ‌هایم عرق کرده
بود. ویل هیچ کدام از این‌ها را به من نگفته بود. فکر می ‌کردم که از موسیقی خسته
می‌ شوم. زیباترین چیزی بود که تا به حال شنیده‌ ام.

موسیقی باعث می ‌شد که تصوراتم به جاهای غیرقابل باوری
برود؛ وقتی آنجا نشسته بودم، به چیزهایی فکر می‌ کردم که سال ‌ها به آنها فکر
نکرده بودم، احساسات قدیمی ‌ام وجودم را فرا گرفت، افکار و ایده ‌های جدید از مغزم
خارج می ‌شود. انگار خیالاتم شکل جدیدی پیدا کرده بودند. این فشار زیادی به من
وارد می ‌کرد؛ ولی نمی‌ خواستم تمام شود. می‌خواستم برای همیشه آنجا بنشینم. نگاهی
به ویل کردم. حواسش کاملاً پرت بود و در حال و هوای خودش نبود. برگشتم، اصلاً می ‌ترسیدم
که به او نگاه کنم. از این که چه حسی دارد و در حال و هوای خودش نبود. از این که
چه حسی دارد می‌ ترسیدم، عمق نابودی که در خودش حس می ‌کرد، ترس فراگیری که احساس
می‌ کرد. زندگی ویل ترینر بسیار فراتر از تجربیات من بود. من کی باشم که به او
بگویم باید چگونه زندگی کند؟

درباره‌ی نویسنده کتاب:

جوجو مویز در سال 1969 در میدستون انگلستان متولد و در لندن
بزرگ شد. او در رویال هالووی، دانشگاه لندن تحصیل و در آنجا اولین مدرک خود را
دریافت کرد، سپس در دانشگاه دیگری از لندن در رشته روزنامه ‌نگاری در مقطع
کارشناسی ارشد تحصیل کرد.

مویز قبل از اینکه به نویسنده پرکار و مشهور تبدیل شود، به
کارهای دیگر اعم از: تایپ اظهارات بانک بریل، نوشتن بروشور، کار کردن به عنوان
کنترل کننده (minicab) و ده سال به عنوان روزنامه ‌نگار در هنگ ‌کنگ
و انگلستان مشغول بود.

جوجو مویز اولین رمانش را با عنوان باران پناهنده در سال
2002 میلادی منتشر کرد. بعد از آن و تاکنون نزدیک به 14 رمان دیگر نیز به رشته
تحریر درآورده و بیش از دوازده رمان دیگر منتشر شده است. من پیش از تو (2012) تاکنون
بیش از 3 میلیون نسخه فروخته و نامزد دریافت جایزه کهکشان ملی انگلستان شده است. او
تاکنون دو بار موفق به دریافت جایزه «رمان عاشقانه سال» شده است.

پایان